Salderen stopt in 2027: wat betekent dat voor thuisladen?

Eerst kort de regeling zelf. Salderen betekent dat stroom die je zonnepanelen terugleveren aan het net, op je jaarafrekening wordt weggestreept tegen stroom die je afneemt — tegen hetzelfde tarief. Daardoor maakte het tot nu toe financieel weinig uit wannéér je je auto laadt: je zomerse zonnestroom betaalde op papier ook je winterse laadsessies.

Per 1 januari 2027 stopt dat volledig. De Wet beëindiging salderingsregeling schaft het salderen in één keer af, zonder geleidelijke afbouw. Voor teruggeleverde stroom krijg je daarna een terugleververgoeding, die tot 2030 wettelijk minimaal 50% van het kale leveringstarief moet bedragen — het tarief zonder energiebelasting en btw. In de praktijk komt dat neer op zo'n €0,04 tot €0,06 per kWh, terwijl stroom afnemen je al gauw €0,29 per kWh kost.

Veel leveranciers rekenen nu al terugleverkosten voor klanten die veel terugleveren. Die verdwijnen per 2027 niet, maar worden wel wettelijk begrensd: alleen aantoonbare, transparant gefactureerde kosten zijn dan nog toegestaan. De richting van het beleid is duidelijk — terugleveren levert weinig op, zelf gebruiken op het moment van opwek wordt de norm.

Voor de meeste huishoudens is het einde van salderen vooral slecht nieuws: hun verbruik zit 's ochtends en 's avonds, hun opwek midden op de dag, en dat valt lastig te verschuiven. Maar een elektrische auto is de grootste stuurbare verbruiker in en om het huis. Wie 15.000 km per jaar rijdt met een gemiddeld verbruik van 0,18 kWh per kilometer, laadt zo'n 2.700 kWh per jaar — vergelijkbaar met het complete stroomverbruik van een gemiddeld huishouden.

En anders dan je koelkast of verwarming maakt het je auto niet uit wanneer die stroom erin gaat, zolang de accu maar vol genoeg is als je weg moet. Een wasmachine verschuiven levert een paar honderd kWh per jaar op; een auto verschuiven al snel het tienvoudige. Precies die stuurbaarheid wordt vanaf 2027 geld waard.

Het verschil is simpel samen te vatten: een kWh eigen zonnestroom die je vóór 2027 terugleverde was evenveel waard als een afgenomen kWh. Vanaf 2027 is diezelfde teruggeleverde kWh nog maar €0,04 à €0,06 waard — tenzij je hem zelf gebruikt, dan blijft hij het volle tarief van ±€0,29 waard. Elke kWh die je in je auto stopt in plaats van teruglevert, levert je dus zo'n €0,23 tot €0,25 op.

Stel: je rijdt 15.000 km per jaar (2.700 kWh laadbehoefte), je hebt zonnepanelen met een flink zomers overschot, en je auto staat twee à drie dagen per week overdag thuis — bijvoorbeeld door thuiswerken. Dan is het realistisch om zo'n 1.000 kWh per jaar op je eigen zonoverschot te laden. De rest laad je uit het net.

Mét saldering (zoals nu, in 2026) maakt dat financieel vrijwel niets uit. Of je die 1.000 kWh nu overdag uit eigen opwek laadt of 's nachts uit het net terwijl je opwek wordt gesaldeerd: op je jaarafrekening komt het op hetzelfde neer. Dit is waarom slim laden op zonnestroom tot nu toe vooral iets voor liefhebbers was.

Zónder saldering (vanaf 2027) verandert de som. Laad je die 1.000 kWh uit het net, dan kost dat €290; je zonoverschot lever je dan terug voor zo'n €50. Laad je diezelfde 1.000 kWh uit je eigen overschot, dan bespaar je de netstroom en mis je alleen de terugleververgoeding. Netto verschil: zo'n €240 per jaar, elk jaar opnieuw — met alleen een andere laadtiming, zonder extra investering. Bovendien komt de ERE-vergoeding van grofweg €0,10 per thuis geladen kWh daar los van bovenop, want die geldt ongeacht waar je stroom vandaan komt.

De aannames zijn bewust voorzichtig: hoeveel je op eigen opwek kunt laden hangt af van je aantal panelen, je rijgedrag en vooral of de auto op zonuren thuisstaat. Reken dus met je eigen situatie — maar de richting is helder: het gat tussen slim en dom laden wordt vanaf 2027 een paar honderd euro per jaar.

Staat je auto doordeweeks overdag op de zaak en heb je alleen 's avonds en in het weekend laadmomenten thuis? Dan valt er op zonuren weinig te laden en verandert het einde van salderen weinig aan je laadkosten. Voor jou is een dynamisch energiecontract dan de interessantere route: automatisch laden op de goedkoopste (nacht)uren drukt je prijs richting €0,15 tot €0,20 per kWh — geen zonnestroom nodig.

Ook met een klein zonnedak is de winst beperkt: heb je na je huishoudverbruik nauwelijks overschot over, dan valt er simpelweg weinig in de auto te laden. En wie zijn panelen nog moet aanschaffen, moet de auto meenemen in de dimensionering — maar niet het dak vol leggen puur om terug te leveren, want teruglevering is vanaf 2027 juist het laagst gewaardeerde deel van je opwek.

Tot slot: heb je geen zonnepanelen en geen plannen in die richting, dan raakt het einde van salderen je thuislaadkosten niet. Thuisladen blijft ook dan fors goedkoper dan openbaar laden — dat verandert niet.

Om je zonoverschot in je auto te krijgen zonder er zelf naar om te kijken, wil je een laadpaal met zonnestroomsturing (vaak 'PV-koppeling' of 'solar laden' genoemd). Zo'n paal meet via de meterkast hoeveel je teruglevert en past het laadvermogen daarop aan: schijnt de zon flink, dan laadt de auto sneller; schuift er een wolk voor, dan schakelt hij terug. Veel merken bieden dit inmiddels aan, soms als instelling in de app.

De combinatie met een dynamisch contract kan óók: op zonnige middagen zijn de uurprijzen vaak laag (soms zelfs negatief), dus zelfs zonder eigen panelen loont het dan om overdag te laden. Heb je beide, dan kiest een slimme lader steeds de goedkoopste bron.

Let bij de aanschaf op één ding: wil je ook de ERE-vergoeding ontvangen, kies dan een paal met ingebouwde MID-meter. Dat staat los van het zonnestroomverhaal, maar je wilt niet achteraf ontdekken dat je die vergoeding misloopt.

Als zelf gebruiken de norm wordt, is de logische vervolgvraag: kan mijn auto het zonoverschot niet gewoon bewaren voor de avond? Dat is precies wat bidirectioneel laden (V2H, vehicle-to-home) doet: overdag zonnestroom in de auto-accu, 's avonds voedt de auto je huis. Een gemiddelde EV-accu van 60 tot 80 kWh is daarbij een veelvoud van een typische thuisbatterij van 5 tot 10 kWh.

Op papier is dit dé oplossing voor het einde van salderen. In de praktijk ben ik er eerlijk over: in 2026 is het aanbod van bidirectionele laadpalen, geschikte auto's en passende energiecontracten nog beperkt, en de regelingen zijn volop in ontwikkeling. Voor de meeste mensen is een gewone slimme laadpaal nu de verstandigere aankoop. Maar wie veel thuislaadt en zonnepanelen heeft, doet er goed aan dit dossier te volgen — de puzzelstukken vallen de komende jaren op hun plek, en het einde van salderen maakt de businesscase alleen maar sterker.

Voor het complete plaatje: veel huishoudens die elektrisch rijden, verwarmen ook elektrisch. Een warmtepomp verbruikt vergelijkbaar veel stroom als een EV — maar dan vooral in de winter, als je panelen weinig opwekken, en op momenten die je nauwelijks kunt verschuiven. Waar jij je auto naar de zonuren kunt sturen, kan een warmtepomp dat maar zeer beperkt. Het einde van salderen pakt voor die twee apparaten dus totaal verschillend uit: de auto wordt je flexibele troef, de warmtepomp blijft de vaste winterverbruiker.

Het einde van de salderingsregeling per 1 januari 2027 is voor EV-rijders met zonnepanelen geen ramp maar een kans: je bent een van de weinigen die er actief iets aan kan doen. Staat je auto regelmatig overdag thuis, dan is laden op eigen overschot vanaf 2027 al snel een paar honderd euro per jaar waard — met een laadpaal met zonnestroomsturing als enige voorwaarde.

Staat je auto overdag elders, kies dan voor een dynamisch contract met slim nachtladen en laat het zonneverhaal voor wat het is. En overweeg je nu een laadpaal: neem er een die zonnestroomsturing én een MID-meter aan boord heeft, dan ben je klaar voor beide routes. Wil je weten welke paal bij jouw situatie past? Mijn gratis keuzehulp zet de opties voor je op een rij.